โรคและศัตรูของนกหงส์หยก

โรคหวัดและปอดอักเสบ
โรคนี้เกิดจากนกได้รับอากาศเย็นหรือลมแรงเกินไป  นกจะมีอาการซึมเศร้า ไม่ร่าเริง และตาปรือ จาม หายใจฟืดฟาด รวมถึงขนฟู หรืออาจขย้อนออกทางปาก
วิธีปฏิบัติคือ แยกนกขังเดี่ยวเอาผ้าคลุมกรงไว้และเปิดช่องระบายอากาศออกเล็กน้อยเพื่อให้นกได้รับความอบอุ่น หากนกกินน้ำได้อยู่นั้นควรให้ยาแก้หวัด โดยถามจากสัตวแพทย์ และหากความอบอุ่นไม่เพียงพอควรใช้หลอดไฟกก ขนาด 5-10 แรงเทียนโดยเปิดเป็นช่วง ๆ
โรคท้องร่วง
อาการคือนกจะถ่ายออกมาเป็นน้ำ เพลียจับเจ่าอยู่ตามคอน คอเอียง คอตก ขนยุ่งปุยและซุกหัวอยู่ใต้ปีก
การรักษา อันดับแรกควรเพิ่มความอบอุ่นให้แก่นก พร้อมทั้งหยุดให้อาหารจำพวกผักสด และผลไม้ทุกชนิด และควรใช้ยารักษาประเภทยาปฏิชีวนะหรือยาซัลฟา บางครั้งโรคนี้อาจเกิดจากการรักษาความสะอาดหรือขาดกรวดเพื่อช่วยอาหารก็ได้
โรคตาแดง
นัยน์ตานกจะแดงก่ำ หรือแดงผิดปกติไปจากตานกทั่วไป อาจเกิดขึ้นได้เมื่อนกเป็นหวัดหรือนกอยู่ในตำแหน่งที่ได้รับลมโกรกแรงจัด
การรักษา ใช้วิธีล้างตานกด้วยน้ำอุ่น วันละ 2 ครั้งและใช้สำลีอ่อน ๆ เช็ด จากนั้นหยอดตา อาร์กิรอล 10%
ขาหักและปีกหัก
หากพบมีนกขาหักหรือปีกหัก ควรจับนกให้อยู่แยกตามลำพัง เอาคอนและเครื่องเล่นออกให้หมดจากกรง แล้วรีบนำส่งสัตวแพทย์
โรคหนาวสั่น
อาการที่พบคือ ลำตัวสีเทา หายใจหอบ และท้องเดิน
การรักษา ควรใช้ยา Enteritis ให้ตัวนกอบอุ่น 32 องศาเซลเซียส
โรคไข่ไม่ออก
อาการที่พบคือ นกตัวเมียตกไข่ยาก

วิธีปฏิบัติคือ  ให้นกอบอุ่นอยู่ที่อุณภูมิ 32 องศาเซลเซียส และใช้น้ำมันมะกอกระบาย ปล่อยให้วางไข่

โรค Enteritis
อาการที่พบคือ มีลักษณะขี้เขียว ไม่กินอาหาร น้ำหนักลด
วิธีรักษา ให้นกอบอุ่นที่อุณภูมิ 32 องศาเซลเซียส ให้ยาปฏิชีวนะ ล้างขนให้สะอาดด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อ
โรคขนหลุด(เปลี่ยนขน)
ลักษณะที่พบคือ ขนร่วงตอนเปลี่ยนขน หรือขนไม่ขึ้นมีขนร่วงในกรงมาก มักเป็นกับลูกนก
วิธีรักษาคือ นำไปไว้ในที่ที่มีอากาศถ่ายเทได้ดี ใช้น้ำยาสเปรย์ให้ขนแน่น ให้อาหารที่มีแร่ธาตุครบถ้วน